Dit gedicht is geschreven door Marianne Williamson. Het is een motto dat ik mijzelf vaak voor ogen houd. Lees de woorden rustig door en laat ze eens tot je doordringen.
Voor wie liever in het Nederlands leest, een vertaling staat onderaan.
"Our deepest fear is not that we are inadequate.
Our deepest fear is that we are powerful beyond measure.
It is our light, not our darkness that most frightens us.
We ask ourselves, Who am I to be brilliant, gorgeous, talented, fabulous?
Actually, who are you not to be?
You are a child of God.
Your playing small does not serve the world.
There's nothing enlightened about shrinking so that other people won't feel insecure around you.
We are all meant to shine, as children do.
We were born to make manifest the glory of God that is within us.
It's not just in some of us; it's in everyone.
And as we let our own light shine, we unconsciously give other people permission to do the same.
As we're liberated from our own fear, our presence automatically liberates others."
(A Return to Love: Reflections on the Principles of "A Course in Miracles", Harper Collins, 1992. From Chapter 7, Section 3)
Onze grootste angst is niet dat we onvolmaakt zijn.
Onze grootste angst is dat we mateloos krachtig zijn.
Het is ons licht, niet onze schaduw die ons het meest beangstigt.
We vragen ons af: 'Wie ben ik om briljant, prachtig, talentvol, fantastisch te zijn?'
Maar, wie ben jij om dat niet te zijn?
Je bent een kind van God.
Je onbelangrijk voordoen bewijst de wereld geen dienst.
Er is niets verlichts aan je klein te maken opdat andere mensen zich bij jou niet onzeker zullen voelen.
Wij zijn allemaal bedoeld om te stralen zoals kinderen.
We zijn geboren om de glorie van God, die in ons is, te onthullen.
Die is niet alleen maar in sommigen van ons; die is in iedereen!
En als wij ons eigen licht laten stralen,geven we onbewust andere mensen toestemming hetzelfde te doen.
Als wij van onze eigen angst bevrijd zijn, bevrijdt onze aanwezigheid vanzelf anderen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten